Skip to main content

Vrouwen met een ongewoon beroep die daardoor zorgen dat ze financieel zelfstandig zijn. Werkzaam als piloot, escort of onderzoeker in de klinische chemie. Wat drijft hen, hoe gaan ze met geld om en welk gevoel geeft financiële onafhankelijkheid deze vrouwen? ELFIN interviewt dit keer Eva van escortservice Society Service uit Amsterdam.

Naam: Eva

Leeftijd: 24 jaar

Woonplaats: regio Amsterdam

Relatie: Sinds een jaar vrijgezel

Studie: Psychologie

Inkomen: gemiddeld €4000,- per maand, stagevergoeding en inkomsten van escortwerk

Op de spaarrekening: €60.000,-

Grootste uitgave ooit: een auto van €8000,-

 

“Mijn eerste boeking weet ik nog zo goed. Ik had laat college en lag nog in bed. Om 10:00 uur kwam de aanvraag binnen. Het was in Utrecht, van 19:00 tot 22:00 uur en ik was heel nerveus. Ik deed er twee uur over om me voor te bereiden. De klant zat al in de gang op me te wachten en ik kreeg het idee dat hij zenuwachtiger was dan ik. Het was leuk en spannend, dat ging boven mijn zenuwen. Het voelt voor mij hetzelfde als dat ik privé op date ga, maar dan tot in de puntjes voorbereid.”

 

Bevestiging van mezelf

“Het moment dat ik hoorde dat ik aan de slag mocht bij Society Service stond ik bij de bakkerij geparkeerd. Ik schreeuwde het uit, zo blij was ik. Ik geloof dat ze bij de balie van de bakker even gek opkeken. Bij eigenaar Marike van Society Service komen per maand honderden aanvragen binnen, dus ik dacht niet dat ik het zou worden. Het is een sollicitatieproces van máánden. Maar ik kwam steeds verder. Het voelde als een bevestiging van mezelf, dat ik niet de enige was die zag wat ik in me heb.”

 

Meisje van Plezier

“Het was de serie Meisje van Plezier waardoor ik interesse kreeg. Ik begon met googelen, lezen en stuitte op een interview met een meisje dat voor Marike werkt. Ik was altijd al actief op seksueel vlak en dit was een manier om het nog meer te verkennen. Seks met jongens van mijn leeftijd vond ik saai, mijn interesse ging naar oudere mannen. Alleen díe wilden juist vaak weer zekerheid, huisje, boompje, beestje en dat wilde ik nog lang niet. Ik was 22 jaar, genoot van mijn studententijd en wilde vrij zijn. Als escort werken was de oplossing.”

 

“Ik zat eerst nog op kamers, maar met dit werk is het toch makkelijker om op jezelf te wonen. Ik ging met een joggingbroek over mijn kleding de deur uit en moest van alles verzinnen over waar ik heen ging. Door mijn inkomen kan ik een appartement in Amsterdam betalen. Maar ook in een auto rondrijden, de helft van mijn inkomen sparen én designertassen aanschaffen. Ik merk wel dat ik altijd smoesjes klaar heb. Zo vertel ik vaak dat iets niet echt is of dat ik het kocht op Vinted of van de bonus die ik kreeg.”

Het blijft werk

“Van huis uit leerde ik om de helft van mijn inkomen apart te zetten. Mijn ouders vonden sparen belangrijk, maar je moest ook leuke dingen kunnen doen. Je slaat geen feestje over, omdat je geen geld hebt. Zo leef ik ook, want ik spaar de helft van mijn inkomsten van Society Service. Ik had al 15.000 euro op mijn spaarrekening, daar spaarde ik met mijn escortwerk nog 45.000 euro bij. Ik zie vrienden die voor tien euro per uur pizza’s bezorgen en aan het eind van de maand nog maar één euro overhebben van de DUO-lening, dan ben ik blij dat ik minder zorgen heb. Geldzorgen lijken me heel onprettig. Ik heb nog geen specifiek doel met mijn spaargeld, al zou ik na mijn studie graag een huis kopen. Ik vind mijn werk bij Society Service zo leuk, dat ik het ook nog voor de helft van het geld zou doen. Maar natuurlijk ook weer niet vrijwillig, haha. Het blijft ook werk. Als ik de boekingen niet meer leuk vind of ik word verliefd, dan stop ik. Voor nu vind ik het nog veel te leuk. Ik hoop ook dat het stigma van het móeten doen rondom sekswerken verdwijnt.”

 

Smoesjes paraat

“Mijn twee beste vriendinnen weten dat ik als escort werk. Ze vinden mijn verhalen juist spannend om te horen, maar ik romantiseer het niet. Natuurlijk vertel ik over de reisjes naar het buitenland, een knappe cliënt of als ik lekker uit eten ga, maar iets is nooit 100 procent leuk. Ook dit niet, dus vertel ik verder over de keren dat een klant uit zijn mond rook, ik geen klik voelde of dat iemand mijn grenzen niet respecteerde. Dat gebeurt. Ik had een nieuwe cliënt die me tijdens een strandwandeling mee de duinen in nam en in het openbaar seks wilde hebben. De sfeer werd grimmig toen ik aangaf dat ik dit liever niet wilde. Hij vroeg me of ik mijn kleding uit wilde doen en mijn borsten aan mensen wilde laten zien. Vervolgens begon hij een verhaal over me begraven. Het is heel belangrijk om je grenzen aan te geven. Dit was absoluut mijn minst prettige ervaring.”

 

Lichamelijke beperking

“De boeking waar ik het meest mee verdiende was met een koppel. We spraken af in Antwerpen, dronken koffie en gingen shoppen op de Schuttershofstraat. Ze vonden het zo leuk met me dat ze nog een keer wilden afspreken. Met hen heb ik zo’n goede klik, het voelt vriendschappelijk. Binnenkort ga ik met ze mee op vakantie naar Ibiza. Het mooiste aan mijn werk is dat mensen me vertrouwen, maar ik moet wel oppassen dat ik niet de hulpverlener uit ga hangen met allerlei psychologische vragen. Ik heb ook boekingen van mensen die een lichamelijke beperking hebben, dat werk is zo ontzettend dankbaar. Ik vind het één van de mooiste aspecten van het vak.”

Geef een reactie